Historia kościoła

Historia budowy kościoła i jego architektura:

Kościół wybudowany w latach 1717–1721. Fundatorem był Jan Pokrzywnicki – kanonik gnieźnieński, proboszcz krakowski i złakowski. Kościół drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany. Korpus na planie prostokąta, o trzech nawach równej wysokości podzielonych czterema parami słupów. Prezbiterium węższe, wielobocznie zamknięte. Przy nim od wschodu murowana prostokątna zakrystia, przy korpusie od południa kwadratowa kruchta. Stropy płaskie, chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Odrzwia o falistym wykroju nadproża. Dachy dwuspadowe, gontowe, nad nawą wieżyczka z sygnaturką. Konsekrowany 18 XI 1721 r. przez ks. Sebastiana Kasprowicza, kanonika łęczyckiego i proboszcza piątkowskiego za zezwoleniem abpa gnieźnieńskiego Stanisława Szembeka.

Wyposażenie kościoła:

Ołtarz główny barokowy z 1720 r. z rzeźbami świętych Apostołów Piotra i Pawła na bramkach i obrazami: MB z Dzieciątkiem, barok (sukienka w stylu rejencji) oraz Wszystkich Świętych z XVIII w. (jako zasłona). Ołtarze: po bokach w prezbiterium barokowe: z krucyfiksem i obrazem św. Rocha; w nawach bocznych barokowe z 1720 r. z obrazem Komunii św. Stanisława Kostki, z sukienką i wotami (ofiarował Zendrion Maszkowski, właściciel Gieczna) i św. Anny Samotrzeć z XVIII w. Ambona barokowa z obrazem św. Barbary z datą 1670 r., chrzcielnica drewniana empirowa, organy z 1892 r., Droga Krzyżowa – płaskorzeźba malowana w 1990 r., 3 dzwony.

Źródło: Archidiecezja Łódzka

Kościół Wszystkich Świętych i Św. Jakuba w Giecznie